donderdag 1 september 2011

donderdag 3 maart 2011

Op bezoek in het VIB-lab

Proeven van techniek
Zoeken in het bloed


maandag 17 januari 2011

Nieuwjaarsreceptie Unizo en ACW te Gentbrugge

De winnaars van de poëziewedstrijd zijn :
1ste Ellen Joliet
2de Matthieu Palmans
3de Tanzila Chaschiyeva

-> Slideshow "Nieuwejaarsreceptie ACW en UNIZO Gentbrugge"

De jaarlijkse nieuwjaarsreceptie aangeboden door Unizo in samenwerking met ACW-Gentbrugge, vond plaats op zondag 16 januari op het Gentbruggeplein. De weergoden waren ons gunstig gezind want een schuchter winterzonnetje verdreef langzaam de grijze wolken. Ondertussen wensten de talrijke aanwezigen elkaar heel wat (late) nieuwjaarswensen!!!!

Sinds een viertal jaren wordt gevraagd aan de leerlingen van de zesde klas om bij die gelegenheid, een stukje poëzie te schrijven i.v.m. het jaarthema. Dit jaar stond alles in het kader van ‘armoede en armoede uitsluiten’!

Er waren heel wat knappe gedichten bij, wat het voor de jury niet eenvoudig maakte. Het gedicht van Ellen Joliet haalde het uiteindelijk. De tweede prijs ging naar Matthieu Palmans, terwijl Tanzila Chaschiyeva de derde prijs in de wacht sleepte.

Hieronder leest u de gedichten van de winnaars. Op de foto’s op de website vindt u de voorzitter van ACW Gentbrugge, Louis Vervloet samen met de juryleden, mevr. Chantal Sysmans en dhr. René Cauwel.
Natuurlijk ontbraken de 3 winnaars van de zesde klas van VGB Sancta Maria Gentbrugge niet op de foto.

Ellen Joliet schreef
Hulp gevraagd!!

Rondlopen en geen cent op zak…
Je wil iets kopen, een lekkere hap!
Met honger zal ik moeten leven,
tot er iemand mij een cent wil geven!
Geen dak boven mijn hoofd,
nochtans hadden ze dit aan mij beloofd!
Ik probeer er het beste van te maken,
maar alleen als anderen mij helpen, zal ik er geraken!
Ik hoop dat jij dit nooit moet meemaken!


Matthieu Palmans schreef er het onderstaande gedicht over!

Arm zijn!!!!

Weet jij wat het is om arm te zijn?
Dat is helemaal niet fijn!
Dagelijks honger en kou, dat is niet wat je dromen wou!
Wij armen zijn hulpeloos, maar vooral in de winter dakloos…
Soms vraag ik me af :

“Waarom zijn de rijken zo laf?”
Waarom willen zij niets geven?
Wij zullen hier maar zitten beven!
Mag ik dus a.u.b. hopen
dat ik niet langer in de kou moet lopen?


Tanzilla Chaschiyeva schreef het zo :

Samen vrolijk zijn over je leven!
Buiten alleen op straat,
Geen vrienden, geen gezelschap, geen enkele raad.
Het is koud, het is stil.
’t Enige wat je ziet op straat is vuilnis en een bananenschil!
Waarom bestaat er armoede en angst…
Waarom krijgt naastenliefde geen kans…
Armoede kan niet lang meer blijven duren.
Het is toch niet normaal dat die kinderen moeten schuilen achter muren!
Nu maakt België alles weer normaal zodat alle kinderen kunnen spelen.
De kinderen maken er vrienden en gaan naar zee met velen!
Dus kinderen zeg nooit tegen je vrienden NEE
Want iedereen, andere huidskleur of niet, tellen mee…
Vele mensen krijgen niet de kans om een warm huis te hebben, een baan en vrijheid.
Het is niet eerlijk voor die mensen maar ik moet toegeven, dit is een feit!
Op de duur komen er hier te veel mensen leven
En kan België niet zoveel steun meer geven!
Mensen het is toch om het even,
Jullie kozen toch ook voor een menswaardig leven???